Facebook lijkt in de westerse landen een enorme verandering in onze omgang teweeg te hebben gebracht. Zo spreken we elkaar via Facebook, zoeken contact met elkaar via Facebook en delen onze herinneringen. Ook zakendoen, deelnemen aan discussies en gelijkgestemde vinden is gemakkelijk mogelijk met Facebook. Daarnaast heeft Facebook een bijdrage geleverd aan open communicatief in landen met een repressief bewind.

Om meer te weten te komen over de beginjaren van Facebook, Harvard en de rechtszaken die Mark Zuckerberg voerde raad ik je de film ‘The Social Network’ van harte aan. Net als het boek laat dit op een amusante manier zien hoe een jonge student kan uitgroeien tot een internetmiljardair. Mark Zuckerberg was dan ook niet voor niets de jongste miljardair ter wereld. Wie weet of hij inmiddels is ‘ingehaald’?

Trailer van The Social Network

Mark Zuckerberg en de beursgang
De beursgang van Facebook in mei 2012 wordt als een van de grootste en meest besproken beursgangen van de laatste jaren gezien. Mark Zuckerberg heeft besloten voor de Nasdaq te kiezen als ideale verhandelplaats van de aandelen.

Terwijl het sociale netwerk naar de beurs gaat, lijkt zijn groei te stagneren. Met de beursgang zal het bedrijf Facebook echter enorm veel meer bestedingsruimte krijgen waardoor het netwerk uiteindelijk vergroot en uitgediept kan worden. Om Facebook krachtiger te maken heeft het de fotodienst Instagram overgenomen, met Instagram wil Facebook zijn gebruikers beter bedienen en Instagram beter integreren in het sociale netwerk.

Sommige sceptici zijn bang voor een nieuwe internetbubbel, zoals we zagen aan het begin van de jaren nul. Facebook is volgens hen een overgewaardeerd bedrijf. Miljoenen wereldburgers zijn dan ook uiterst nieuwsgierig wat er uiteindelijk gaat gebeuren met de koers van Facebook en de stabiliteit van het bedrijf in zijn geheel.

Ook DitIsAmerika.nl heeft een Facebook-pagina. Sluit je aan!

Een andere cultuur of natuur kan daarin tegen wel een uitstekende reden zijn om de emigratie erop te wagen en je geluk aan de andere kant van de oceaan te beproeven. En als je specifieke kennis hebt, kun je nog wel eens heel interessant voor Amerikaanse werkgevers zijn.

Gelukkig hoeft een emigratie tegenwoordig, in tegenstelling tot 80 of 100 jaar geleden niet definitief te zijn. Zo kan het bijvoorbeeld verstandig zijn het eerst een tijdje in Amerika uit te proberen om er vervolgens pas voor te kiezen definitief te emigreren.

Een definitieve emigratie?
Voor een definitieve emigratie naar Amerika ben je niet van de een op de andere dag klaar. Wanneer je wilt emigreren naar Amerika zul je dan ook aan de bekende green card-procedure moeten deelnemen. Na aan vele specifieke eisen te hebben voldaan, krijg je de kans om je op deze procedure in te schrijven. Als je hiervoor bent ingeschreven moet je uitgeloot worden en kun je permanent verblijven in Amerika. Lees hierover meer op de informatiepagina’s over de Green Card.

Om een de overstap naar Amerika te maken zijn er twee dingen heel belangrijk. Zo moet je er allereerst absoluut zeker van zijn dat Amerika het land is waar je naartoe wilt en gelukkiger wordt. Het is immers enorm duur om uiteindelijk weer terug te komen naar Nederland.

Naast dat je er zeker van moet zijn om te vertrekken naar Amerika is het opbouwen van voldoende spaargeld uiterst belangrijk. Zo zul je een buffer moeten opbouwen waarmee je het minimaal 6 tot 12 maanden mee kunt uithouden. Op deze manier heb je voldoende tijd om een baan te vinden in Amerika en kom je in mindere tijden niet zonder onderdak of andere primaire levensbehoeften te zitten.

Ellis Island Archives
Durf je het uiteindelijk niet aan? Dan kun je altijd nog even door de archieven van Ellis Island neuzen. Hierin staan de passagiers die in vroeger tijden met de boot in het beloofde land via New York aankwamen. Vind je mensen terug met dezelfde achternaam als die van jou? Misschien hebben je voorouders de stap naar de overkant wel aangedurfd!

Abercrombie & Fitch in Amsterdam
Er doen sterke geruchten de ronde dat Abercrombie & Fitch ook naar Amsterdam komt. Sommige denken dat de kledingwinkel zich in een momenteel leegstaand pand aan de Leidsstraat zal vestigen. Tot nu toe is er nog weinig op dit gebied gebeurd en mogelijk heeft de kennelijke stilstand in de uitrol te maken met de slechte resultaten van de laatste tijd in het thuisland.

Toch maakt het beroemde bedrijf nog steeds groei door. Dit is te danken aan de grootse resultaten in Europa. De opening van het nieuwe filiaal in Amsterdam en enkele steden in Duitsland staat vooralsnog gepland voor 2012. Als dit doorgaat raden wij je van DitIsAmerika.nl echt aan om naar de opening te gaan. De opening gaat bij de meeste Abercrombie & Fitch winkels gepaard met een enorme show die het bekijken meer dan waard is.

Vrijheidsbeeld
Het Vrijheidsbeeld van bijna 100 meter hoog is een fantastisch Frans cadeau dat vanaf de rand van New York uitstekend is te bezichtigen. Met de helikopter of boot is nog beter te zien hoe machtig en groot het Vrijheidsbeeld is. Het Vrijheidsbeeld is dan ook niet voor niets een van de bekendste toeristische attracties in Amerika.

Liberty Bell
De bekende Liberty Bell, staat symbool voor vrijheid. De Liberty Bell is te vinden in Philadelphia en staat symbool voor de onafhankelijkheidsoorlog die in Amerika heeft plaatsgevonden.

Golden Gate Bridge
De Golden Gate Bridge wordt meestal in een zin genoemd met San Francisco. De brug is prachtig om te zien, net als het gebied eromheen.

Las Vegas
Gokken in Amerika, doe je in Las Vegas. Las Vegas is een groot pretpark voor volwassenen waar niet alleen gegokt kan worden maar nog veel meer mogelijk is. In de prachtige hotels, restaurants, bars en theaters kun je jezelf 24 uur per dag vermaken. De dag en nacht lopen binnen Las Vegas volledig door elkaar.

Times Square
De misschien wel drukste en meest bekende plek ter wereld, Times Square. Hier is het altijd spitsuur. Times Square wordt vaak gezien als een plaats waar het kapitaal hoogtij viert. Met alle flikkerende lichten en de drukte eromheen is het voor de echte Amerika-fan enorm interessant om te bekijken.

Disney World
Een pretpark voor jong en oud is Disney World. Disney World is eigenlijk bijna niet te vergelijken met Disneyland in Parijs. Zo zijn de attracties grootser en is de totale omvang van Disney World in Amerika velen malen groter.

Niagara Falls
Voor groots natuurgeweld zit je in Amerika ook helemaal goed. De Niagara Falls zijn de meest spectaculaire watervallen ter wereld.

Grand Canyon
De Grand Canyon lijkt een scheur in de aarde. De Grand Canyon is een plek die het best is te overzien met de helikopter. Op deze manier maak je op de mooiste manier kennis met dit fantastische gebied.

Miami
Zonnen en feesten doe je op de best mogelijke manier in Miami. Miami kent vele interessante plekken en clubs, waar de mooiste mensen zich verzamelen om de grootste feesten te vieren. De meeste clubs zijn al vanaf 18 jaar te bezoeken. Alcohol wordt geschonken vanaf 21 jaar.

Hawaï
Hawaï is waarschijnlijk de meest tropische plaats die we in Amerika kunnen vinden. Voor een heerlijke strand- of surfvakantie zit je hier op de ideale plaats.

De leugens van Michael Moore
Krabbé sloeg Wikipedia erop na en ontdekte al meteen dat wat hij erover dacht te weten niet klopte. Want wat hij dacht te weten kwam overeen met de achtergrond van de school shooting zoals we die door Michael Moores ‘Bowling for Columbine’ voorgeschoteld kregen: twee gepeste jongens namen wraak; ze schoten kinderen dood die ‘ja’ hadden gezegd op de vraag of ze in God geloofden en ze waren voorafgaand aan hun killing spree gaan bowlen. Dat bleek een verzonnen verhaal. Net als veel andere zaken rondom deze misdaad. Krabbé werd gegrepen door de zaak en dook in de tienduizenden bladzijden getuigenverklaringen, rapporten, dossiers, krantenstukken, schoolopstellen, websites en de dagboeken van Eric Harris en Dylan Klebold; de daders. Veel documentatie is in de loop der jaren vrijgegeven. Maar daarmee kwam nog niet het definitieve verhaal bovendrijven. Dát heeft Krabbé met ‘Wij zijn maar wij zijn niet geschift’ naar eigen zeggen opgeschreven.

Uit het persbericht: ‘Hij vond details die nog door niemand waren gezien en ontdekte dat er geen enkel boek was waarin de hele zaak gedetailleerd, nauwkeurig en open wordt geanalyseerd en verteld. […] Krabbé weerlegt de gangbare opvatting dat Eric een psychopathisch meesterbrein was en Dylan zijn depressieve, willoze volgeling. Hij laat zien dat het een filosofische misdaad was waarbij de verhouding tussen de twee heel anders lag en veel interessanter was dan altijd wordt aangenomen.’

De buitenstaander die orde schept
Het lijkt vreemd dat er bijna 13 jaar na The Columbine Massacre een Nederlander moet opstaan die eens eventjes alles op een rijtje zet en ons nu echt verteld wat er is gebeurd. Maar het kan natuurlijk wel. Soms er is een buitenstaander nodig, iemand die nuchter en onbevooroordeeld naar zaken kan kijken waar anderen zich al jaren op hebben stukgebeten. Hoewel nog steeds niet alle informatie omtrent de zaak door de politie wordt vrijgegeven (sommige documenten blijven zelfs tot 2027 in de kluis), is het opmerkelijk hoeveel documentatie er blijkbaar is. Niet in de laatste plaats door verschillende politierapporten die zijn opgemaakt naar aanleiding van eerdere vergrijpen van de jonge daders of aanklachten tegen hen. Zo pleegden ze ruim voor de schietpartij een inbraak in een bestelbusje, waarvoor ze in een soort alternatief straftraject terechtkwamen en waarvan veel documentatie beschikbaar is. Maar de jongens maakten ook regelmatig aantekeningen in hun dagboeken of maakten videoreportages. De video’s waarin ze vertellen over de aanloop naar de schietpartij (de zogenoemde ‘basement tapes’) zijn tot op heden echter niet vrijgegeven. Eric Harris had al wel vrij vroeg (al in 1996) een eigen website, waarop hij een soort blog publiceerde. Krabbé heeft dit soort persoonlijke documenten naast de officiële politierapporten en krantenknipsels gelegd en in alles een duidelijke structuur aangebracht.

Na een korte inleiding begint hij het boek op de ochtend van 20 april 1999, wanneer Eric Harris om kwart over elf het parkeerterrein van Columbine High School in zijn Honda Prelude op komt rijden. Wat volgt is een reconstructie van minuut tot minuut waarin alles voorbij komt wat er in het kleine uur daarop volgde, tot en met de gezamenlijke zelfmoord van de daders om zeven of acht minuten over twaalf in de bibliotheek van de school. Daarna geeft hij aan waarin zijn reconstructie afwijkt van de officiële van de Jefferson County Sheriff en waarom. Hij vervangt hij de dingen die simpelweg niet zo kunnen zijn gegaan (omdat ze tegengesproken worden door feiten) en legt uit hoe het volgens hem dan wel zit.

Tim Krabbé vertelt over zijn Columbine-boek in De Wereld Draait Door

Uitvoerig feitenrelaas
Hoofdstuk vier neemt een dikke 200 bladzijden in beslag en vormt de kern van het boek. Hij somt alle feiten en gebeurtenissen op die samen de opmaat naar de verschrikkingen vormen en begint daarmee al in 1993, wanneer Dylan en Eric elkaar leren kennen op junior high. Vanaf begin 1997 wordt echter uitvoerig bij zowel iedere week stilgestaan. Waar mogelijk geeft Krabbé de gebeurtenissen zoals dagboeknotities, ruzies, incidenten en getuigenverklaringen in plek op een verbazingwekkend nauwkeurig geconstrueerde tijdlijn. Het lijkt in eerste instantie een wat droge opsomming van feiten te worden (en voor hen die niet net als Krabbé geboeid zijn door het verhaal is het misschien ook wel een beetje te veel), maar het is van meet af aan duidelijk dat naar een griezelige, onontkoombare conclusie toegewerkt wordt.

Ook dat laatste lijkt vrijwel onmogelijk omdat er er zo veel gezegd, geschreven en gefilmd is over het drama. De informatie simpelweg van internet plukken en om die nog eens in een andere volgorde leggen lijkt een magere poging tot een diepere doorgronding. In een heel kort stukje tekst laat Krabbé weten wel zelf in Littleton geweest te zijn, maar alleen ‘om de sfeer te proeven en beschrijvingen aan te vullen’. Als je er dan toch was – zo komt de vraag bij ons op – waarom dan geen poging gedaan om ouders, slachtoffers, journalisten of betrokken politieagenten te spreken te krijgen? Alles wat Tim Krabbé ons voorschotelt kan iedereen rechtstreeks van internet downloaden. Toch heeft nog niet eerder iemand zo’n scherpzinnige analyse gemaakt als er met dit boek op tafel ligt. Het boek dat geldt als het standaardwerk in deze zaak is geschreven door iemand die zich een wel heel simpele voorstelling van zaken door een FBI-profiler in de schoenen liet schuiven. Terwijl de waarheid – althans de waarheid zoals ze door Krabbé wordt voorgeschoteld – veel genuanceerder is. Vanzelfsprekend, zou je haast zeggen.

In het vijfde hoofdstuk behandelt de schrijver de nasleep en alle halve waarheden en onwaarheden die op tafel kwam. Om ons ten slotte op zijn visie op de gebeurtenissen te trakteren. Een visie waar we dan al ruim 350 pagina’s naartoe hebben geleefd. Niet verwonderlijk dat we geneigd zijn om mee te gaan in lezing van de feiten en gebeurtenissen die tot de verschrikkelijke apotheose op de 20ste april 1999 hebben geleid. Waaruit blijkt dat de conclusie ‘de daders waren getikt’ veel te kort door de bocht is, net als die dat ze waren gedreven door gewelddadige videogames of die dat niemand ze had kunnen tegenhouden. Waarop je je kunt afvragen: weten we eigenlijk wel genoeg over de schietpartij van vorig jaar in Alphen aan de Rijn?

Het onvermijdelijke einde
Ik vind het zonde om Krabbés analyse hier helemaal prijs te geven. Daarvoor moet iedereen die net als de schrijver geïntrigeerd is door het drama het boek zelf maar lezen. Wees er dan wel op voorbereid dat ‘Wij zijn maar wij zijn niet geschift’ daarna nog lang in je hoofd blijft rondspoken. Zelf had ik behoefte om toch weer wat filmpjes, foto’s en verhalen over de gebeurtenissen op te zoeken, hoe schokkend ze ook waren. Daarmee heeft Krabbé knap werk afgeleverd, dat in eerste instantie niet binnen zijn fictie-oeuvre lijkt te passen. Toch doet het dat wel. Krabbés overkoepelende thema van personages die elkaar weer tegenkomen in de dood, is ook zeer duidelijk in dit verhaal aanwezig. Net als het onvermijdelijke einde. Een verhaal dat alleen maar opgetekend kon worden met de analytische nauwkeurigheid van een schaker. Laten we hopen dat de Amerikanen de waarde ook inzien en de vertalingsrechten snel door een Amerikaanse uitgeverij worden gekocht.

Wij zijn maar wij zijn niet geschift (Bol.com)
416 blz.
€ 19,95
Uitgeverij Prometheus, 2012

Misschien heb je een jaar in Amerika gestudeerd of een tijdje in Amerika gewoond waarover je kunt schrijven. Misschien hou je gewoon van de Amerikaanse lifestyle en vind je het leuk om hier verschillende stukjes over te schrijven. Ik vind het wel belangrijk dat je zelf in Amerika bent geweest en een niet te eenzijdig beeld van de Amerikaanse cultuur hebt.

Als je vaker voor DitIsAmerika.nl wilt schrijven, zal jouw bijdrage bestaan uit eigen artikelen die je vanuit jouw kennis van Amerika (hetzij door studie (bijv. Amerikanistiek), hetzij door jouw reizen of interesse) schrijft. Het gaat natuurlijk om originele stukken, die niet eerder op internet zijn gepubliceerd. Het kan ook gaan om nieuws, dat voor de website met een eigen inslag wordt geschreven. Sommige onderwerpen worden aangereikt, andere mag je helemaal zelf verzinnen.

Van tijd tot tijd worden ook boeken of films over Amerika besproken op de website. Het is dan de bedoeling dat je het boek leest of de film bekijkt en er een recensie over schrijft. Bij interesse kun je eventueel ook beurzen of evenementen met een relatie tot de website bezoeken, waarna je een verslag schrijft voor de website. Op de website staat trouwens ook veel achtergrondinformatie over Amerika. Als je zelf dergelijke informatie hebt die een vaste plek op de website zou moeten krijgen, kom ik ook graag met je in contact.

Voor jouw bijdragen kun je rekenen op een vergoeding. In verband met de facturering is het handig als je als bedrijf ingeschreven staat bij de Kamer van Koophandel, maar dat is geen must. Voordat we tot een samenwerking overgaan, zou ik graag eerst een proefartikel van jouw hand ontvangen. Neem contact op voor verdere informatie.

‘Het is onbegrijpelijk dat China betere spoorwegen heeft dan wij, het is onbegrijpelijk dat Singapore betere luchthavens heeft dan wij. En we zijn onlangs te weten gekomen dat China nu de snelste supercomputer ter wereld heeft. Vroeger zouden wij dat geweest zijn.’

Het boek geeft een beschrijving van de huidige staat van Amerika en die stemt niet optimistisch. De auteurs noemen zichzelf echter wel optimisten en laten het dan ook niet na om met oplossingen te komen. Dat doen ze in het laatste deel van het boek, nadat de problemen aan de hand van de genoemde 4 hoofdthema’s (globalisering, IT, financieringstekort, energieconsumptie) uitgebreid zijn besproken.

Made in America
Het zijn geen problemen waarmee Amerika zich opeens geconfronteerd ziet. Nee, de problemen zijn ‘made in America’, oftewel voortgekomen uit het Amerikaanse succes. De IT-revolutie bijvoorbeeld, is door Amerikaanse uitvinders, investeerders en technici in gang gezet. Transistors, satellieten, pc’s, mobieltjes, internet, iPads en iPhones werden over de wereld uitgestort, waardoor een enorme hoeveelheid bedrijven wereldwijd de kans kreeg om met Amerika te concurreren en te delen in de successen. Amerika was altijd een land van startende ondernemers. De regels en de cultuur stimuleerden het nemen van risico. Daardoor konden ambitieuze visionairs als Warren Buffett, Bill Gates en Steve Jobs opstaan. Ze hoefden niet bang te zijn voor een mislukking, wat dat betekende niet dat alles verloren was, zoals in het oude Europa in het verleden vaak wel zo was (en soms nog). Het Amerika van nu is te veel weggedreven van die gouden formule. Amerika moet terug naar de basis.

Een ander groot dilemma is dat Amerikanen meer belasting zullen moeten betalen, maar daar minder voor terugkrijgen. Toenemende concurrentie en dollarverslindende oorlogen hebben Amerika aan de rand van de financiële afgrond gebracht. Alle Amerikanen zullen volgende de auteurs offers moeten brengen, maar politici deze boodschap niet te verkondigen.

Scheppers en dienstverleners
Wat het onderwijs betreft maken de auteurs een onderscheid tussen ‘scheppers’ en ‘dienstverleners’. Beide soorten medewerkers komen in 2 smaken: routineus en creatief. Iedereen zou zichzelf af moeten vragen: voeg ik waarde toe door iets te doen wat uniek is en waarmee ik me onderscheid? Als je een routineuze dienstverlener of een routineuze schepper bent, loop je de kans dat je werk wordt uitbesteed of vervangen door een computer of robot. Of dat je als eerste wordt ontslagen als het bedrijf waarvoor je werkt de buikriem aan moet halen.

Er is geen geld meer. Zolang China Amerika nog geld wil lenen, is het probleem nog te overzien. Maar Amerika moet snel aan de slag met het terugdringen van de uitgaven, het verhogen van de belastingen én het herwaarderen van de Amerikaanse succesformule. Een lid van de commissie voor het financieringstekort verwoordde het treffend: ‘We hebben een verdrag dat ons verplicht Taiwan te verdedigen als het door China wordt aangevallen. Het probleem is dan wel dat we daarvoor geld zouden moeten lenen van China.’

Terrible Twos
De periode van grote schulden dateert van na het presidentschap van Bill Clinton, toen Amerika erin slaagde om de begroting vrijwel op orde te hebben. De auteurs verwijzen als grootste bron voor de problemen naar het eerste decennium van de 21ste eeuw en noemen die periode met een term uit de kinderpsychologie ‘de Terrible Twos’ (ik ben 2 en ik zeg nee). Na 9/11 werd alles (Irak, binnenlandse veiligheid, Afghanistan, Libië) betaald met geleend geld. Tot overmaat van ramp werden de belasting onder George W. Bush verlaagd in plaats van verhoogd en kwam er een uitbreiding van de medische vergoedingen bij. Vanaf nu gaan de babyboomers massaal met pensioen, waardoor de problemen exponentieel zullen toenemen.

Naast bovengenoemde issues staan de auteurs ook uitgebreid stil bij de milieu- en klimaatproblemen, die door lobbypartijen succesvol gebagatelliseerd worden, en het steeds meer op oneliners en polarisering gebaseerde medialandschap. Ook het politieke systeem met zijn 2 partijen wordt gehekeld. De auteurs pleiten voor een president van een 3de partij die afstand kan nemen van de veel te scherpe standpunten ter linker- en ter rechterzijde.

Wat is er mis met Amerika? is een boeiend geschreven en heel leesbaar verslag over de staat van Amerika. De auteurs weten duidelijk in welke richting oplossingen voor de grote problemen waar hun geliefde land mee kampt moeten worden gezocht en laten het niet na die ideeën te ventileren. Het is dan ook geen pessimistisch, maar een optimistisch boek.

Ook hier is het nodige mis
Sommige problemen zijn specifiek voor Amerika. Andere houden ons in Nederland een spiegel voor. Ook hier hebben we te kampen met ongenuanceerde meningen (je móet ergens een mening over hebben) die iedere vorm van samenwerking blokkeren. Ook hier hebben we in toenemende maten met polarisering te maken. Ook in Nederland kunnen we ervan leren.

Laten we hopen dat de beleidsmakers in Amerika dit boek ook ter harte nemen en hun meningsverschillen opzij zetten om Amerika te laten bloeien zoals de wereld dat wil zien. Want in één ding hebben de auteurs absoluut gelijk: een krachtig Amerika is goed voor iedereen.

Wat is er mis met Amerika bestellen bij Bol.com
400 blz.
€ 27,95
Nieuw Amsterdam, 2011
Illustratie door Chris Gash

Onder de bezoekers van DitIsAmerika.nl zitten dan ook vast motorliefhebbers. Jij ook? Dat treft, want DitIsAmerika.nl mag 5 x 2 toegangsbewijzen voor de MOTORbeurs in Utrecht weggeven. Dit motorspektakel vindt plaats van donderdag 23 tot en met zondag 26 februari 2012. De MOTORbeurs is dé plek om het nieuwe motorseizoen te kickstarten. Niet alleen voor door de wol geverfde liefhebbers, trouwens. Ook voor mensen die nog nooit met een motor hebben kennisgemaakt, is er een unieke opstapmogelijkheid. Naast veel motoren vind je op de beurs ook tal van essentiële accessoires en ook de laatste trends in kleding ontbreken niet. Je maakt er kennis met rijdersclubs en er staan zoals gezegd veel aanbieders van motortours, onder meer US Bikers, Route66Reizen en USA Motorreizen. De volledige lijst van deelnemende exposanten kun je op de website van de MOTORbeurs bekijken.

Kaarten kosten normaal € 17,50 per stuk. In de online voorverkoop zijn ze ook met korting aan te schaffen (€ 14,50 voor een dagkaart, incl. administratiekosten). Als je ze bij DitIsAmerika.nl wint, bespaar je dus zomaar € 35,-. En daar kun je toch weer een paar biertjes voor halen.

Wat moet je doen om kaarten voor de MOTORbeurs 2012 te winnen?
Heel eenvoudig. ‘Vind ons leuk’ op Facebook en geef daar (of in de comments hieronder) aan waarom jij die kaarten nodig hebt. Je maakt kans op 2 vouchers met een unieke registratiecode. Met deze code kun je je gratis toegangsbewijzen op de website van de beursorganisatie claimen. Vanzelfsprekend kunnen ook de huidige Facebook-vrienden van DitIsAmerika.nl kaarten winnen. Je hoeft dan alleen aan te geven waarom we jou de kaarten moeten sturen.

Bekijk onderstaand filmpje of bezoek de website voor een snelle impressie van de MOTORbeurs.

MOTORbeurs Utrecht wordt van donderdag 23 t/m zondag 26 februari 2012 gehouden in de Jaarbeurs in Utrecht.

Openingstijden
Donderdag 23 februari: 10.00 tot 22.00 uur

Vrijdag 24 februari: 10.00 tot 22.00 uur

Zaterdag 25 februari: 10.00 tot 18.00 uur

Zondag 26 februari: 10.00 tot 18.00 uur

Duidelijk is dat de langdurige economische malaise invloed heeft op onze vakantiekeuzes. Bijzonder druk was het in de hal met Europese bestemmingen. Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk en Italië zijn populair. En Turkije boomt enorm, als anticyclische bestemming met zongarantie. Als het even kan, gaan we dit jaar gewoon met de auto op reis, zo lijkt het. Ook voor IJsland was veel belangstelling, de ANWB hield zelf een aparte IJsland-presentatie in het ANWB Theater. Met dank aan ‘Wie is de mol’?

Faces of America
Maar natuurlijk kwamen wij voor Amerika. In hal 1 was het Discover America Paviljoen te vinden, dat dit jaar in het teken stond van ‘Faces of America’. Dat de USA vele gezichten heeft, weten jullie als Amerika-liefhebbers natuurlijk als de besten, maar wellicht was het voor sommige beursbezoekers nieuw.

Hoewel het bij de ‘verre bestemmingen’ dus lang niet zo druk was als bij de Europese bestemmingen, kunnen Amerika en Canada toch wel altijd op genoeg aandacht rekenen. Veel belangstelling was er voor motorreizen naar Amerika, waarbij een recordaantal verschillende aanbieders streden om de gunsten van de beursbezoekers. Het lijkt dan ook gerechtvaardigd dat we de informatie over motorreizen door de USA op deze website binnenkort uitbreiden. Daarnaast waren er meerdere aanbieders van camperreizen. Behalve onder senioren is het tegenwoordig ook bij (jonge) gezinnen populair om met een camper door het midwesten van Noord-Amerika te sturen en highlights als de nationale parken, Hollywood en Las Vegas aan te doen.

Ondanks de recessie werd de beurs goed bezocht. De teller steeg van 122.100 bezoekers in 2011 naar 126.279 dit jaar. Voor diegenen die er niet bij konden zijn, maakten we onderstaande video-impressie.

Begin je dag met de Hollywood Walk of Fame. Ga op zoek naar de bronzen ster van je favoriete acteur of actrice. Je vindt er gegarandeerd één tussen de 2.400 beroemdheden die hier vereeuwigd zijn in het beton. Let wel dat er ook een heleboel sterren stralen van onbekend of oud talent op de Walk of Fame. Het is misschien dan ook verstandig een lijst met uitleg te kopen bij een kiosk.

Als je de sterren blijft volgen kom je vanzelf bij het Grauman’s Chinese Theatre uit. Dit is niet alleen een prachtig gebouw, je vindt hier ook de voet- en handafdrukken van bekend Hollywood. Er zijn meer dan 200 verschillende afdrukken te vinden inclusief de neusafdruk van Jimmu Durante, de sigaar van Groucho Marx en de toverstokken van de Harry Potter-cast. Vanuit hier kan je ook een georganiseerde tour boeken naar de Hollywood Hills die je langs de verschillende villa’s van sterren voert.



Neem je tijd voor een overheerlijke lunch in de Musso & Frank Grill. Dit is het oudste restaurant in Hollywood en het lijkt te hebben stil gestaan in de tijd. Neem plaats in een van de rode booths, die zo bekend zijn van tv en bewonder je over het oude, stijlvolle interieur. De wc’s zijn compleet in jaren 50-stijl en het menu is ouderwets Amerikaans. Het restaurant dankt zijn bekendheid aan bekende stamgasten zoals Hemingway en Greta Garbo.



Begeef je richting de Santa Monica-pier voor een heerlijke wandeling naar Venice Beach. Geniet van de vele straat artiesten, muzikanten en ander aspirerend talent. Niets is te gek hier: verwacht alles van Jehova’s getuigen tot mensen verkleed als auto’s. Geniet van een biertje op het strand of huur een fiets voor een lange tocht langs de kust.



Sluit de dag gepast af met een bezoek aan de Hollywood Bowl. Laat je imponeren door dit enorme openluchttheater dat geïnspireerd is op het Griekse Amphion-theater. Neem je eigen picknick mee en geniet van een optreden of een voorstelling in de buitenlucht.

Dit is een gesponsord artikel.